Tot 15 augustus ligt de nieuwe Natuurvisie van Limburg ter inzage en er kan natuurlijk op gereageerd worden. Ik heb ‘m alvast doorgelezen en krijg er een warm gevoel van. De koers die ik zelf volg bij de Agenda Groen en Water in de gemeente Venlo sluit naadloos aan op de ambitie van de provincie. Hiermee is het bidbook dat ik wilde opstellen eigenlijk al niet meer nodig. De visie die er nu ligt sluit zo goed aan bij regionale wensen en internationale trends, dat ik denk dat Limburg hiermee de juiste weg in slaat.

Waar ik vooral naar kijk is hoe het doel ‘vermaatschappelijking van natuur’, genoemd in de Rijksnatuurvisie, bereikt moet gaat worden. Hiermee wordt denk ik bedoeld dat natuur dichter bij de mens moet komen te staan waardoor het mogelijk wordt nieuwe verdienmodellen te maken. De kansen om dit doel te bereiken liggen niet in de natuurgebieden zelf, maar juist in de gebieden daarbuiten, richting de stad. Hoewel het vervolgens aan gemeenten zelf is om te bepalen hoe ze natuur verder met de maatschappij verbindt, kan de provincie wel een sturende rol spelen. Ik licht een paar punten uit de natuurvisie:

Om de natuurdoelen (behoud en versterken van biologische diversiteit en de realisering van het nationaal natuurnetwerk) te behalen worden de huidige Natura 2000 gebieden en Nationale Parken in stand gehouden. Daarbuiten komt een schil waarbinnen ruimte ontstaat voor economische activiteiten in combinatie met groene ontwikkelingen. Door collectief agrarisch natuurbeheer te stimuleren kunnen grote en kleine initiatieven in deze schil landen.

De visie maakt ook een voorzetje richting stedelijk gebied door te stellen dat nabijheid van kwalitatief groen een positieve invloed heeft op de vestigingskeuze van mensen en bedrijven. Daarnaast staat er dat natuur en groen bijdraagt aan een goed leef- en woonklimaat. Bij de uitvoeringsstrategieën staan vervolgens middelen waarmee deze visie kan worden uitgevoerd. Natuurinclusieve landbouw, hoogstamboomgaarden en het faciliteren van groene initiatieven komen juist in en nabij stedelijk gebied heel goed tot hun recht.

Een maximale vermaatschappelijking van natuur behaal je daar waar de meeste mensen zijn en dat is in de stad.

Het is vervolgens aan de gemeenten zelf om aan dit provinciaal beleid invulling te geven. In Venlo wordt momenteel al hard gewerkt aan een Agenda Groen en Water waarmee naadloos kan worden aangesloten op het provinciale beleid. Voor Venlo, dat zich wil ontwikkelen volgens de principes van C2C, is stedelijk groen een kans die voor het oprapen ligt. De ontwikkelingschil buiten het Nationale park de Maasduinen zoals de provincie voorstelt kan door de gemeente worden doorgetrokken in stedelijk gebied. Zo’n ontwikkeling kan de natuur via de stedelijke hoofd groenstructuur tot diep in de stad laten doordringen. Niet alleen door natuurlijker beheer op openbaar stedelijk groen toe te passen, maar ook door bijvoorbeeld toeristisch overstappunten (tops) hierop te laten aansluiten.

Vanuit stedenbouwkundig perspectief zou je kunnen denken aan tops, gekoppeld aan het Nationale park (groen), die in of nabij een stedelijk scharnierpunt liggen (rood). Hiermee zoekt de natuur de leefomgeving van mensen fysiek op. Deze groen-rode plek in de stad kunnen vervolgens het vliegwiel worden voor allerlei stedelijke ontwikkelingen. Zo kan het natuur en cultuurlandschap beleefbaar worden gemaakt, zodat via een educatief programma het Verhaal van Venlo kan worden verteld. Gelijkertijd kan zo’n mooie plek in de stad een prachtige ontmoetings en verblijfsplaats worden waarin ruimte is voor (groene) ondernemers. Deze kwaliteiten laten het misschien zelfs toe om het stedelijke gebied te verdichten. Hoe noem je zoiets? Natuurgerichte stedelijke gebiedsontwikkeling? Kortom: een maximale vermaatschappelijking van natuur behaal je daar waar de meeste mensen zijn en dat is in de stad.

Wat ik persoonlijk zo fijn vind aan de provinciale visie is dat er ruime ontstaat om nationale parken fysiek en organisatorisch met stedelijk gebied te verweven. In twee brieven die ik in januari al schreef nodigde ik NP de Maasduinen en de stad Venlo uit om op deze wijze toenadering met elkaar te zoeken. Prachtig dat de provincie deze ruimte nu geeft. Ik ga er dan ook vanuit dat de twee brieven ergens in augustus alsnog en positief beantwoord gaan worden.

Als inbreng voor de Agenda Groen en Water van Venlo zal ik komende tijd blijven inzetten op deze verweving van groen met rood. En als ik daarvoor een nieuwe brief moet schrijven zal ik dat uiteraard gewoon doen.

 

Links:

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *